Eitt om dagen

11.01.2017
Eitt om dagen
Mons Ravnanger

– Eg heiter Mons Kristian Ravnanger. Eg vaks opp på ein liten stad på ei større øy i landhandelen til far min, kor eg som liten leika gøymsle med «småfolket frå Hatlane». Her gøymde eg meg i brødposar, laga for Langebrød og Wittenberger frå Martens i Bergen, medan eg knaska i meg Lohengrin sjokolade eg hadde stole frå godtehylla dagen i forvegen.

Slik startar Ravnanger å fortelja, når eg lurar på kven han er, og korleis den nye boka hans, Eitt om dagen, med litt av kvart, vart til – og han fortset:

– Det var her det heile starta. Ikkje i brødposane, sjølvsagt – men i butikken til far min. Her vaks eg opp blant ulike menneske som dagleg stakk innom, – nokre sinte, nokre sure, nokre rare og nokre lure, og nokre utan pengar.Det vart fantasiar og historier av slikt, skjønar du.

Og dei få gongene eg ikkje vanka i butikken, ikkje spela fotball på jordet eller lekte cowboy og indianar påfølgt av «doktorleken» i Hatlane med fetrar og kusiner, så sat eg heime, titta og las i Billedbibelen og leste høgt frå Terje Vigen med støvsugaren og bikkja vår som tilhøyrarar. Støvsugaren fekk eg alltid støyt frå og bikkja beit – så dei gjekk vel lei, tenke eg. Likevel, eg levde meg inn i desse bøkene, eg. Vart oppslukt av alle likningane, undra meg over korleis Jesus kunne finne på å snakke slik. Eg fann noko kunsterisk og diktaraktig hjå han, og det likte eg – og det vart med det. I Terje Vigen fann eg dramatikken, nauda, kampen, storsinnet … og nynorsken. Eg elska når far min las diktet høgt for oss ungane på Storhaugen kvar søndag med Jim Reeves’ I love you because som bakgrunnsmusikk på vinyl i peisestova.

Desse bøkene har på det bevisste og ubevisste planet  vore med og forma meg som menneske – og no som forfattar, trur eg.

 

Fengsla av dikt

– I vaksen alder vart eg grepen og fengsla av flyten og djupna i dikta til Pablo Neruda og Olav H. Hauge. Ein må lytta til songen og klangen i dikta deira når dei sjølve les frå verka sine.

Har du høyrt Pablo Neruda les den episke diktsyklusen: Den store sangen – om Latin-Amerikas historie og geografi, eller Olav H. Hauge lese diktet Det e den draumen … ?

Ein kan byrje gråte av slikt - og nokre gongar tenkjer eg; - dikt skal ikkje lesast, det skal høyrast!

 

Ein dans med ord

– Vel, utan samanlikning med desse to, sjølvsagt - å dikte og skrive historier, er for meg ein dans med ord og hendingar. Det skal flyte, gje meining, ettertanke og det skal ha brodd.

Diktsamlinga mi er, slik eg håpar det, ein start på ei reise kor eg som forfattar vert smidd inn mot dei enda betre dikta og historiene. Dei beste dikta vert vel aldri skrivne, men eg vil likevel ha tak i smaken deira.

Samlinga mi inneheld, slik tittelen seie, litt av kvart. Dei reflekterer på ein samanfallande måte, mi reise, min fantasi, mitt sinnelag og min følsomheit. Eg oppleve dei som nære, kjærleiksfulle, småfrekke og direkte – slik eg opplever meg sjølv, trur eg.

 

– Heile mitt vaksne virke har vorte retta mot dei som kjem i andre rekke. Dei som skrik, men ikkje skrik høgt nok - dei som lir litt meir enn andre og som har ei tyngre bør å bera.  Det er her mi sjel ligg!

Eg håpar lesaren spesielt ser desse i nokre av dikta mine og let dei trå fram i lyset. Då lever dei litt meir, og lir litt mindre! Dikta kjem til liv.

 

God bok

Svein Kåre Gunnarson

Stikkord i denne artikkelen
dikt, poesi,

Nyheter

Å male stuevegger med mennesker som ikke er permanente

Å male stuevegger med mennesker som ikke ...

"Det gjør for vondt å tenke på ...

Psykt fastlåst

Psykt fastlåst

Avviser alle forslag - for det virker meningsløst/håpløst ...

Men sofaen er din til odel og eie

Men sofaen er din til odel og eie

«Jeg vet jeg er for mye for deg ...»

Forstandens fjolleri

Forstandens fjolleri

Hvordan å elske den som bare elsker ...

Er det bare meg

Er det bare meg

Her er dikt til ettertanke

Det hendte

Takk for at du gjorde meg så fine…”

En baker kan stundom ikke tenke seg livet ...

Varemagasin vakte ”opsikt viden om”

Varemagasin vakte ”opsikt viden om”

For første gang skal gi mang en ting ...

Da byen var en varemesse verd

Det finnes i hvert fall ett byhistorisk eksempel ...

Søndagsskolen som var hverdagsskole

Søndagsskolen som var hverdagsskole

Det er ikke alltid at tingene er som de synes ...

Seilskuter som aldri fikk sin sang …

Seilskuter som aldri fikk sin sang …

Noen rimsmeder har med betydelig alvor forsøkt ...